Diyarbakır’da köprüye, Erzurumspor bayrağı asmak…

Hayırdır aslan parçası, Diyarbakır’ı hangi düşmandan kurtardın?

Köprülere bayrak açalım, açalım da kime karşı?

Biz kime, kim de bize düşman ki bayrak açalım?

Topla tüfekle olmadı, bari futbol üzerinden Türk-Kürt kanı akıtalım diyorlar!

Yarım asra dayanan terörle mücadele madem bitiyor, ülke huzur görmesin diye, top üzerinden yeni düşmanlık tohumu ekiyorlar!

Diyarbakır’da köprüye Erzurumspor bayrağı asmak istiyorlarmış!

İyi de… Niye?

Gerekçeleri şu:

Amedspor, PKK’ya yakın duran bir futbol takımı… Yetmedi Erzurumspor’la birlikte Süper Lig’e yükseldi.

Tamam da; ne var bunda?

Cevap veriyorlar:

“Hayır” diyorlar. “Olamaz böyle bir şey. Amedspor Süper Lig’de olmamalı. Amedspor olsa olsa en çok amatör kümede olmalı. Amedspor Süper Lig’de olursa, devletin tesis etmek istediği Türk- Kürt kardeşliği hayata geçer. Bu hayata geçerse, bizim parti olarak savunacağımız argümanlar yıkılır, tezlerimiz çürür.”

Sonra devam ediyorlar:

“PKK terör örgütü biterse biz hangi savı ileri sürüp siyaset yapacağız? Türkiye’de barış olursa, yurdun dört bir tarafı terörden arındırılırsa bize kim niye ekmek versin?”

Hızlarını alamayıp yüklendikçe yükleniyorlar:

“Terörsüz Türkiye ve bununla birlikte zaten var olan Türk Kürt kardeşliği büsbütün güçlenirse, bu ülkede bizim siyaset yapma alanımız daralır.”

Eeee… Ne yapmalıyız o zaman?

Yapılacak şey belli:

Diyarbakır’da tarihi köprüye Mavi Beyazlı bayrak asalım ki, cümle Kürt, “Yahu ne oluyor, neyle karşı karşıyayız” deyip kıyam etsin.

Babası 60 darbesinin baş mimarlarındandı.

Yani Menderes’i idama götüren sürecin baş aktörlerinden biriydi.

Oğlunun darbe yapmaya takati yetmez. O da bari babamın yolunda bu ülkeye bir kazık da ben atayım diyerek, kimi illerdeki aklı evvel militanlarını cepheye sürüyor:

“Erzurum’la Diyarbakır’ı birbirine düşürün!”

Bu tuzağa teşne nasılsa yüzlerce zirzop var.

Amedspor’da diyor ki biz de Erzurum Kalesi’nin burçlarına Amedspor formasını asmak istiyoruz!

Haydi buyur, cevap versene…

Türkiye’de eş cinselliği savunmak dahil, akla ziyan her türlü fikirde parti kurmak serbest ya…

İtirazım şu:

Erzurum’la Diyarbakır’ı hançer barına davet eden bu güruh, kimsenin bar oynamasını istemiyor. İstedikleri tek şey, kardeş kanı oluk oluk aksın, biz de onun üstünden tepine tepine siyaset yapalım.

Yok…

Yeddi artık.

Kimse ne birinin köprüsüne, ne de öbürü başkasının kalesine artık bayrak asmasın.

Yorulduk, canımız yandı, öldük, harap olduk…

Türkün de Kürdün de savaş isteyenine lanet olsun…

Aynı ananın çocuklarıyız. O ananın adı da Anadolu…

Biz birbirimizi doğradıkça, bu kandan kim besleniyor? Allah aşkınıza bir geri dönün bakın… Kim?

Hüseyin’e ve beraberindeki çoluk çocuk yetmiş masumu katleden Yezid’in torunları, bugün bize Diyarbakır’a bayrak aç diyor.

Size yemin ederim ki, İmam-ı Azam’ı yani Numan’ı katledenlerle, bugün Türklerle Kürtller niye birbirini boğazlamıyor, diye soran Emevi ve Abbasi arasında hiçbir fark yoktur.

Dün Kızılbaş bir komşumdan gelen aşureyi yedim.

Vallahi de billahi de on numaraydı.

Tadı da damağımda kaldı.

Yapmayın gençler…

Ne siz Diyarbakır’da köprüye Erzurumspor bayrağı asarsanız kahraman olursunuz ne de Amedsporlular Erzurum Kalesi’ne bayrak asmakla muzaffer olurlar…

Bayrak harp esnasında düşmana karşı açılır.

Kardeş kardeşe bayrak açmaz.

Erzurumspor’la Amedspor değil mi ki Süper Lig’de…

Şu halde aynı sezonda iki kere karşılaşmamız kaçınılmaz…

Sorarım size, taraftarlar o iki maça çelikten örülmüş zırhlarını giyinerek mi gelsin?

Gelin şöyle yapalım:

Lig başlar başlamaz önce biz, Mezopotamya’nın yiğitleri Amedspor’a başarılar diliyoruz, diye bir pankartla sahaya çıkalım.

Göreceksiniz ki onlar da şu pankartı asacaklar:

“Dadaşım yolun açık olsun.”

Şayet kanı temizlemek kanla olsaydı, ne birinci ne de ikinci harpte onlarca milyon insan ölmezdi.

Sevgili Erzurumlular, sevgili Diyarbakırlılar…

İkiniz de yüce gönülsüzünüz.

Bayrak aşmayı bırakalım da en iyi mi gelin birer karşılıklı türkü söyleyeyim.

Siz Celal deyin, biz de Raci…

Bazı türkülerin kanadı olsaydı, telli turnam olmazdı; ya da Diyarbakır’da surlar…

Diyarbakır değil mi ki Ziya Gökalp’in değil mi ki Sezai Karakoç’un şehridir…

Sur İçerisinde şiir dinlemektir muradımız…