Siyaset bir tavla alanı değil ki, isteyen istediği zarı atsın…
Adem Yurdagül’ü tanıyorum.
Aramızda çok ileri bir hukuk yok, ama birbirimizden müşteki de değiliz.
Adem kardeşimizi ben daha çok şu iki isim üzerinden tanıdım, onların anlattıklarına binaen olumlu bir kanaate sahip oldum.
Kimler o isimler?
O isimlerden birisi, değerli meslektaşım aynı zamanda Erzurum Gazeteciler Cemiyeti Başkanı olan Musa Çakır. İkincisi ise, Erzurum Evleri’nin banisi Ufuk Demir…
Adem Yurdagül, çizgi üstü bir başkan…
Kendisini sahada siyaset yapmak yerine, sosyal projelerde rol alırken gördük.
Hasta bir çocuk onun gündemindeydi, yaşlı bir kadın onun hep odağında oldu.
Adem Yurdagül, yalnızca MHP’nin değil, bu şehrin bir kazancı…
Girdiği son seçimde bayrağı burçlara dikmeyi başardı.
Arkasında muazzam bir destek var.
MHP, sorumlu siyasetin ne olduğuna dair bir reçetedir.
Ağu değil, deva sunuyor.
Musa ve Ufuk, kimsenin peşinden salakça koşacak kimseler değildir.
Onlar, Adem’e inanmamış olsalardı anında frene basarlardı.
Öyle yapmadılar.
Adem Beyin yeniden seçilmesi için ellerinden geleni yaptılar.
MHP delegesi de bu yönde irade beyan etti.
Adem Yurdagül yeniden MHP il başkanlığına seçildi.
Layık mıdır?
Samimiyetle söylüyorum, layıktır.
Adem Yurdagül, bugüne kadar MHP’ye halel getirecek hiçbir şeyin içerisinde olmadı.
“Zaten rakibi yoktu, hangi seçimi kazandı?”
Diyenler var, biliyorum.
Yok; öyle değil.
Adem’e rakip çıkmak ayrı, Adem’e rakip çıkmamak ayrı şey…
Mümkün ki birileri, “Biz bu çocuğu yenemeyiz, kuyruğumuzun üstüne oturalım” dedi.
Devlet Bey de tutuyor Adem’i…
Niye tutmasın ki, Erzurum’da adı senelerce “Ermeni konağı” diye geçen tarihi binayı tapusuyla birlikte MHP’ye kazandırdı.
Adem ve İbrahim bu şehrin siyasi yarınları…
Onlara sırtımızı dönmemeliyiz.