Tam dört tecrübemiz olduğundan biliyoruz. Süper Lig, öyle bazılarının sandığı gibi eğlence yeri değil. Süper Lig, yüklü bütçe demek, bol sponsor demek ve en önemlisi de pahalı topçu demek…
En iyisi mi kimse kimseyi kandırmasın. Soruyorum size, bu şehirde bunların hangisi var?
Elin günün içinde onun bunun oyuncağı olmaktansa, yerimizi bilip edebimizle oturmak daha doğru olandır.
Erzurumspor, ( yani eski Erzurumspor. O, kulüp kapandı ) ilk kez 1997 yılında, Cemal Polat’ın başkanlığında, şimdiki adıyla Süper Lige çıkmış ve rekor sayılabilecek bir sezon da (üç yıl) burada kalmıştı.
Sonra köprülerin altından çok sular aktı.
Adı değişse de yine halkın gönlündeki Erzurumspor FK, bu sefer de tam üç kere Büyükşehir Belediye Başkanı Mehmet Sekmen’in himayesinde Süper Lig’e çıktı. Ama her seferinde ancak bir sezon tutunabildi.
Olmadı. Başaramadık. Kalıcı olamadık…
Çünkü Süper Lig dediğin, devasa bütçelerin döndüğü bir spor endüstrisi…
Dört büyükleri geçtim. Onların yıllık bütçeleri akla ziyan rakamlardan oluşuyor.
Ortalama bir takım için bile bir sezon için Süper Lig’de en az bir buçuk milyar gerekiyor.
Tut ki bu bütçenin yüzde ellisi yayın haklarından ve reklamlardan gelsin…
Pekii yüzde ellisi nereden karşılanacak?
Bu miktarı, büyükşehir belediyesi mi yoksa şehrin iş dünyası mı finans edecek?
İkisi de imkan harici…
Ne büyükşehir belediyesi yılda altı yedi yüz milyonu Erzurumspor’a aktarabilir ne de şehirdeki iş insanları…
Erzurum ekonomisi pamuk ipliğine bağlı bir yapıda…
En zengin iş insanımızın serveti, İstiklal Caddesi’ndeki bir büfenin cirosuna tekabül ediyor!
Başka bir yol bulmak, başka çareler üretmek zorundayız.
Mümkün mü?
Mümkün pekala…
Belediye Başkanı Mehmet Sekmen ve Erzurumspor FK Başkanı Ahmet Dal tam da bu mesele üzerine odaklanmış durumdalar.
Altyapıdan gelen yetenekli futbolcuları büyük kulüplere satarak ayakta kalabilmek…
İşi çok iyi bilen bir meslektaşımdan öğrendim.
Neyse ki Erzurumspor FK’nın böyle bir potansiyeli varmış.
Yani altyapıda, büyük kulüplerin transfer edebileceği en az beş gencimiz varmış.
Rahmetli İlhan Cavcav başkan bu işin mimarıydı.
Gider Afrika’dan yetenekli çocukları bulup Ankara’ya getirir, birkaç sezon sonra da onları büyük kulüplere astronomik rakamlara satardı.
Mehmet Sekmen ve Ahmet Dal sanki de tüm hesaplarını bu program üzerine yapmışlar.
Futbol para demek değil. Futbol, akla ziyan para demek!
Erzurum’da dört büyüklerle maç yapalım, futbol zevkimizi doruğa çıkaralım diyoruz, ama bu ağır maliyet gerektiren bir fantezi…
Dost düşman herkes biliyor ki, Büyükşehir Belediye Başkanı Mehmet Sekmen’in o muazzam desteği olmasaydı…
Bugün ne Erzurumspor’dan bir eser kalırdı ne de Süper Lig’e çıkması…
Şehrin iktisadi yapısı, Erzurumspor’u Süper Lig’de koruyup kollayacak yapıdan fersah fersah uzakta…
Cağ kebapçısının sponsorluğu ile Süper Lig’de top oynayamazsınız.
Hani futbol deyimi ile ancak “asansör takım” olursunuz.
Gelen atar, gittiğiniz yerde de siz mağlup olursunuz.
Çocuk oyuncağı değil yani…
Bugünkü futbol dünyasında, bir kulüp için gerekli para, kimi ülkelerin yıllık bütçeleri ile mukayese ediliyor.
Mehmet Sekmen, Kartal Belediye Başkanı iken Kartalspor’da bir model uyguladı.
Yetenekli topçuları büyük kulüplere sattı. Onların bazıları da Milli Takım’da top oynadı yıllarca…
Aynısı bu kez niye Erzurum’da olmasın?
Okurlarımızın bazıları soruyor:
“Erzurumspor FK Süper Lig’e çıktıya, iş dünyasından birileri satın almak isteyebilir. Bu durumda Mehmet Sekmen kulübü satar mı?”
Cevabım şudur:
Bir: Öyle bir insanı olduğunu sanmıyorum. Türkiye’deki son olaylardan sonra ciddi bir iş insanının futbola büyük yatırımlar yapacağına inanmıyorum.
İki: Mehmet Sekmen ve Ahmet Dal bu kadar çile çekip eziyet gördükten sonra altın tepside kimseye Erzurumspor’u sunmaz.
Ezcümle:
İşimiz hiç mi hiç kolay değil.
Daha önce dört kez çıktığımız bu yolculuk, bu sefer de beşinci yolculuğumuzdur, ama akıbeti aynı olabilir.
